Ik had altijd al een brede interesse en heb daarom als achttienjarige voor geneeskunde gekozen. Ik was in die tijd lid van de raad voor coassistenten, omdat de kwaliteit van het onderwijs mij boeide. Die brede interesse is gebleven, ik houd van veel variatie in mijn werk. 

Als gynaecoloog sta ik midden in de praktijk en begeleid ik met een heel team zwangere vrouwen. En als onderzoeker en wetenschappelijk directeur kan ik me bezighouden met de vraag hoe we zorgprofessionals zo goed mogelijk kunnen opleiden. Wat het onderzoek naar en advies over de inrichting van het zorgonderwijs betreft, is de School of Health Professions Education (SHE) wereldwijd echt een topinstituut. Dus toen ik in 2020 de kans kreeg om hier wetenschappelijk directeur te worden, in combinatie met een baan als gynaecoloog, heb ik die met beide handen aangegrepen. 

Die wisselwerking van functies biedt grote voordelen: in het onderzoek kan ik aansluiten bij de uitdagingen van de praktijk. En andersom zie ik hoe resultaten van ons onderzoek de praktijk kunnen beïnvloeden. Een goed voorbeeld is het nieuwe opleidingsplan voor gynaecologen, waar ik als voorzitter van een werkgroep van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie invulling aan heb gegeven. De aandacht voor de persoonlijke en professionele ontwikkeling is hierin nadrukkelijk opgenomen en dat bouwt voort op ons onderzoek.

Wat ik leuker vind, onderzoek of de praktijk? Ik heb geen favoriete rol en vind de combinatie juist zo leuk, al blijft het wel een uitdaging om in balans te blijven: ik plan mijn activiteiten nauwkeurig. En ja, ik heb nog wel eens vrij, ik plan ook wanneer ik niet werk. Dan heb ik tijd voor mijn gezin en klussen in huis, daar houd ik van.”