Alle verhalen

Ik ga voor uiterste zorg

foto_daisy
Lees het verhaal van Daisy,
apothekersassistent

Ik ga voor uiterste zorg

Na twintig jaar in een openbare apotheek maakte Daisy vijf jaar geleden de overstap naar de apotheek van het Maastricht UMC+. “De dynamiek in een ziekenhuis is totaal anders,” vertelt ze. “Hier ben ik niet alleen bezig met medicatie-uitgifte; ik werk nauw samen met verpleegkundigen en artsen om ervoor te zorgen dat patiënten met de juiste informatie en medicatie naar huis gaan. Hier werken we iedere dag aan de uiterste kwaliteit van zorg.” 

Verkocht na dertig minuten 
Tijdens haar eerste meeloopdag in het ziekenhuis wist Daisy meteen dat ze er wilde werken. “Iedere afdeling vond ik indrukwekkend en de professionaliteit die ik overal voelde, inspireerde me enorm. Binnen een halfuur voelde ze dat ze de juiste plek gevonden had: “Daar wilde ik ook bij horen.” 

Diepgang in medicatieverificatie 
In de openbare apotheek ontbrak voor Daisy steeds sterker het zorgaspect. “Mensen kwamen vaak alleen binnen voor hun medicatie, en ik miste de diepgang,” legt ze uit. “Hier draag ik voor mijn gevoel veel sterker bij aan de gezondheid van een patiënt en voel ik me bovendien echt onderdeel van een zorgteam.”  

 

Daisy, Vera en Susan

Een werkplek vol mogelijkheden 
Wat Daisy ook aanspreekt aan haar werk bij het Maastricht UMC+, is de veelzijdigheid en de groeikansen. “Er zijn zoveel afdelingen binnen de ziekenhuisapotheek: van de bereidingen tot de poliklinische apotheek,” legt ze uit. “Er is altijd wel een nieuwe uitdaging te vinden als ik me verder zou willen ontwikkelen.” Niet dat ze iets zou willen veranderen; haar hart ligt bij de afdeling medicatieverificatie, waar ze alle medicijnen zorgvuldig controleert bij opname en ontslag van patiënten. “Wat ik nu doe vind ik echt het allermooiste en ik kan me niet voorstellen dat ik er ooit op uitgekeken raak.” 

Fijne sfeer in het weekend 
Naast het inhoudelijke werk waardeert Daisy ook de sfeer en het teamgevoel op de werkvloer. “We hebben jaarlijks leuke uitjes en activiteiten die ons als team dichter bij elkaar brengen,” zegt ze. Ook de diensten vindt ze absoluut geen probleem. “Tijdens de weekenden hangt er juist een fijne sfeer in het ziekenhuis. Iedereen helpt elkaar net een beetje meer, en dat maakt het werken extra plezierig. Ook op feestdagen maken we het zelf gewoon gezellig, voor zover het werk dat toelaat natuurlijk.” 
 
Samen het rooster opstellen 
De roosters maken Daisy en haar collega’s sinds begin 2024 zelf. “Er zit een grote mate van flexibiliteit in het rooster, vertelt Daisy. “Aan het begin van de maand delen we ons eigen rooster in en bespreken we gezamenlijk de knelpunten. Iedereen kan zo in grote lijnen zijn eigen rooster indelen zoals hij of zij dat prettig vindt.” Als je werkt in het weekend, kun je die dagen daarna bovendien gewoon terugpakken doordeweeks. Daisy: “Zo blijft alles prima in balans.” 

 Bijzondere momenten 
In haar werk maakt Daisy van alles mee: soms heftig, soms ontroerend, en vaak ook grappig. “Een tijdje geleden liep ik een kamer op, ligt daar iemand naakt op bed,” lacht ze. “Je maakt zeker leuke dingen mee, waar we samen achter de schermen om kunnen lachen.” Tevreden sluit ze af: “Ik heb nog nooit een seconde spijt gehad van mijn overstap naar het ziekenhuis. Dit is waar ik hoor en me thuis voel.”